ناظمی

ناظمی. [ ظِ ] ( حامص ) مأخوذ از تازی، نظم دهندگی. ( ناظم الاطباء ). ناظم بودن.
ناظمی. [ ظِ ] ( ص نسبی ) منسوب به ناظم. رجوع به ناظم شود.
ناظمی. [ ظِ ] ( اِخ ) مؤلف صبح گلشن این دو بیت را به نام او ثبت کرده است:
مژه بر هم زدن و چشم سیاهش نگرید
زیر لب خنده و دزدیده نگاهش نگرید
می کشد رشک مرا ورنه یقین می گفتم
عاقلان را که به رخساره ماهش نگرید.
بیش ازین از احوال او اطلاعی به دست نیامد.

💡 از پارکهای معروف این محل می‌توان از باغ حکیم، هفت‌چنار، ۲۲ بهمن(کمپانی)، نور، اعتماد، خانواده و ناظمی و خیابانهای معروف آن گلستانی، حسام الدین، چهارراه رضایی، خیابان عرب نام برد.

💡 به تصریح ریچارد داوکینز، این برهان بدیهی می‌انگارد که هرچه نظم مجموعه‌ای بیشتر باشد، می‌فهمیم که ناظم آن مجموعه هم پیچیده‌تر و عالم‌تر بوده‌است. کسی که توانسته باشد تمام جهان را نظم ببخشد، خودش باید لااقل به همان اندازه پیچیده و هدفمند باشد؛ و باز نیازمند ناظمی اعلم می‌شود.

💡 پارکهای معروف این محل از قبیل: باغ حکیم، هفت‌چنار، ۲۲بهمن، نور، اعتماد، خانواده و ناظمی نام برد و خیابانهای معروف محل: گلستانی، حسام الدین، چهارراه رضایی، خیابان عرب هستند.