موج لاو

{Love wave} [ژئوفیزیک] نوعی موج سطحی ناشی از به تله افتادن امواج برشی قطبیدۀ افقی در نزدیکی سطح زمین

موج لاو ( انگلیسی: Love wave ) در دینامیک کشسانی به نوعی از امواج سطحی گفته می شود که در جهت افقی دچار قطبش ( موج ها ) شده اند. نام این امواج از نام آگوستو ادوارد هوگ لاو دانشمند انگلیسی گرفته شده است که وجود این امواج را در سال ۱۹۱۱ با روابط ریاضی پیش بینی کرده بود. امواج لاو ناشی از تداخل امواج در موج اس است که توسط یک لایه کشسان هدایت می شود. در لرزه شناسی امواج لاو نوعی موج سطحی لرزه ای هستند که باعث تغییر افقی سطح زمین بر اثر زمین لرزه می شوند. این امواج نوعی خاصی از امواج لرزه ای را پدید می آورد که با موج پی و موج اس ( که هر دو امواج درونی نامیده می شوند ) و نیز با موج ریلی ( که موجی سطحی است ) متفاوت است. امواج لاو با سرعتی کمتر از موج پی و موج اس منتشر می شوند ولی سرعت آن از امواج ریلی بیشتر است. این امواج تنها زمانی مشاهده می شوند که لایه ای کم سرعت بر روی لایه ای پرسرعت قرار داشته باشد. حرکت موج لاو تقریباً شبیه موج اس است، با این تفاوت که ذرات ماده در موج لاو به موازات سطح زمین جابه جا می شوند و جابه جایی عمودی ندارند.

نوعی موج سطحی ناشی از به تله افتادن امواج برشی قطبیدۀ افقی در نزدیکی سطح زمین.

💡 در لرزه‌شناسی امواج طولی و برشی به‌ترتیب به نام‌های موج پی و موج اس شناخته شده و امواج درونی نامیده می‌شوند. امواج ریلی در نتیجه واکنش میان موج پی و موج اس در سطح زمین ایجاد شده و با سرعتی پایین‌تر از سرعت امواج پی، اس و موج لاو حرکت می‌کنند. امواج ریلی در امتداد سطح زمین از کانون زمین‌لرزه خارج شده و با سرعتی در حدود ۳ کیلومتر در ثانیه که حدود ده برابر سرعت صوت در هوا (۰٫۳۴۰ کیلومتر در ثانیه) است جابه‌جا می‌شوند.