مدیریت حیات وحش

{wildlife management} [مهندسی منابع طبیعی- محیط زیست و جنگل] به کارگیری اصول علمی و فنی حفاظت از جمعیت حیات وحش و زیستگاه آن عمدتاً برای مقاصد تفریحی و علمی

مدیریت حیات وحش ( به انگلیسی: Wildlife management ) یکی از موضوع های مهم در حفاظت حیات وحش است. در ایران ابتدا این موضوع در قالب شکاربانی انجام می شد. شکاربانی نهادی دولتی بود که مسئول اجرای قوانین منع یا محدودیت شکار در طبیعت یا در مناطق حفاظت شده بود. در ایران امروزه این موضوع در «سازمان حفاظت محیط زیست» پیگیری می شود.
در دورهٔ پهلوی یکی از نهادهای مربوطه «اداره شکاربانی دربار» بود که زیر نظر خانواده آتابای ( ابوالفتح و کامبیز ) عمل می کرد.
به کسی که به ویژه در مناطق حفاظت شده به نظارت بر اجرای قوانین صید و شکار می پردازد، در گذشته «شکاربان» و در حال حاضر «محیط بان» گفته می شود. در فارسی واژه شکاربان می تواند معنی دیگری هم بدهد، یعنی شخص یا اشخاصی که به هنگام شکارهای شاهانه مراقب فرار نکردن شکار از محدوده شکار شاه هستند. [ نیازمند منبع]

💡 معرفی قانون حفاظت از حیات وحش در سال ۱۹۶۰ منجر به بررسی تلفات حیات وحش در زیمبابوه از دهه ۱۹۶۰ شد. در دهه ۱۹۹۰ این کشور یکی از کشورهای پیشرو در آفریقا در حفاظت و مدیریت حیات وحش شد. در سال ۲۰۰۶ این کشور گزارش کرد که سالانه ۳۰۰ میلیون دلار آمریکا از حیات وحشش در مناطق حفاظت‌شده، مناطق مدیریت حیات وحش اداره‌شده توسط روستاها و جوامع و در مزارع و ذخیره‌گاه‌های خصوصی شکار به‌دست آورده‌است. هیئت حیات وحش و پارک‌ها متشکل از دوازده عضو مسئول این فعالیت و تصمیم برای مسائل سیاستی تحت نظر وزارت مدیریت محیط زیست و منابع طبیعی است.