لغت نامه دهخدا
مباهل. [ م ُ هََ ] ( ع ص ) ناقة مباهل؛ شتر ماده ای که او را بی پستان بند گذاشته باشند. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).
مباهل. [ م َ هَِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ مبهلة. ( منتهی الارب ). و رجوع به مبهلة شود.
مباهل
جمله سازی با مباهل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 که بود آنکه با او به فرمان ایزد نبی شد مباهل به قوم نصاری
