فوطه پوش
لغت نامه دهخدا
فوطه پوش. [ طَ / طِ ] ( نف مرکب ) فوطه پوشنده.آنکه فوطه پوشد. آنکه فوطه به تن دارد:
هر درختی چو فوطه پوش بتی است
بر زمین اندرون کشان دامن.فرخی.
جمله سازی با فوطه پوش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 فتوی دهد بخون سران دهر فوطه پوش چون از غبار رزم برافکنده طیلسان
💡 من زاهد فوطه پوش چون دانم بود چون یار مرا قلندری میخواهد
💡 ما فوطه و فوطه پوش دیدیم تسبیح مراییان شنیدیم
💡 در فوطه بتا خمش ازین به باید عاشق کش فوطه پوش نیکو ناید
💡 او پس از اتمام مدت شنا در استخر، به صورت فوطه پوش از آب خارج شد و به سمت رختکن رفت تا لباسهای خشک خود را بپوشد.
💡 در آن هتل ساحلی، گردشگران معمولاً پس از استراحت در کنار دریا، به صورت فوطه پوش در فضای باز قدم میزنند تا از گرمای خورشید لذت ببرند.
💡 مردی که با حالت فوطه پوش در راهروهای سالن ورزش دیده میشد، پس از تمرینات سنگین شنا، در حال حرکت به سمت اتاقهای استراحت بود.