فلک رو

فلک رو. [ ف َ ل َ رَ / رُو ] ( نف مرکب ) فلک رونده. فلک سیر.( فرهنگ فارسی معین ). فلک پیما. فلک پیمای. فلک پایه.

💡 رو که روشن بتست جرم فلک رو که خرم بتست طبع جهان

💡 آن شب بهروز که در وعده بود چون که ازین اوج فلک رو نمود

💡 یکی را خواه تا در ره نمانی فلک رو باش تا در چه نمانی

💡 از فلک رو به زمین شاهد ناهید آورد از سما سوی ثری عقد ثریا آمد

💡 بر فلک رو این دم از عیسی بپرس تا خری رهوار بی پالان که یافت