لغت نامه دهخدا
چرخ مینا. [ چ َ خ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چرخ مینارنگ. چرخ مینائی. آسمان لاجوردی. ( ناظم الاطباء ). کنایه از فلک و آسمان. رجوع به چرخ و چرخ مینائی شود.
چرخ مینا. [ چ َ خ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چرخ مینارنگ. چرخ مینائی. آسمان لاجوردی. ( ناظم الاطباء ). کنایه از فلک و آسمان. رجوع به چرخ و چرخ مینائی شود.
چرخ مینا رنگ. آسمان و فلک
💡 ببین خرابی دوران چرخ مینا رنگ تو هم خراب ز جام شراب رنگین باش
💡 باغ گل هشت کاخ مینو آورد داغ دل هفت چرخ مینا افکند
💡 از شفق شد چرخ مینا گون عقیق افشان چنانک خنجر کیخسرو از خون دل افراسیاب
💡 خاقان اکبر کز قدر دارد قدش درع ظفر یک میخ درعش برکمر نه چرخ مینا داشته
💡 نیست صائب چرخ مینا رنگ مرد جنگ ما با نفس آیینه می گردد طرف از سادگی
💡 زمین از ماه و اختر چرخ مینا چمن از حور و غلمان باغ مینو