یک گز

یک گز. [ ی َ / ی ِ گ َ ] ( ص مرکب ) خوش ظاهر و بدون ته. مأخذ آن قماشی است که یک گز از روی کارش خوب باشد. ( آنندراج ).

یعنی خوش ظاهر و بدون ته ماخذ آن قماشی است که یک گز از روی کارش خوب باشد

💡 ... یری تا... ایه ندانم که چند از کلهش یک گز تا غبغبه

💡 به یک گز مقنعه تا چند کوشم‌؟ سلیح مردمی تا چند پوشم‌؟

💡 دی از سر تو بر آسمان یک گز بود و امروز ز سر تا بتنت فرسنگیست

💡 ز نوک ناخنش تا زیر منقار به یک گز می‌رسیدی گاه رفتار

💡 چون رسن یک گز ز صد گز کم بود آب اندر دلو از چه کی رود