گرگوریوس
لغت نامه دهخدا
گرگوریوس. [ گ ِ رِ گ ُ ] ( اِخ ) اسقف نوسا از قدیسین نصرانی ( ولادت در حدود 330 و وفات در حدود 400م. ) که آثار متعددی از وی در دست است و از جمله آثار وی کتاب طبیعةالانسان را در مآخذ عربی ذکر کرده اند. ( تاریخ علوم عقلی دکتر صفا ج 1 ص 100 ). رجوع به غرغوریوس شود.
جمله سازی با گرگوریوس
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دستنوشتهٔ این دانشنامه تا پایان زندگی نویسنده به رشتهٔ تحریر در میآید؛ ولی با مرگ او در سال ۲۳ ناتمام میماند. متن آن تا دوران باستان پسین سالم می ماند، ولی تا سدهٔ ششم به آن توجه زیادی نمیشد. از سدهٔ نهم، نویسندگان بیزانسی بارها به آن استناد میکنند. نمونههای بسیاری از آنها را از سدهٔ پانزدهم به دنیای غرب میآورند، که متعلق هستند به: جووانی آئوریسپا (۱۴۲۴)، فرانسوا فیلِلف (۱۴۲۷)، ایزیدور کیِفی (۱۴۳۸)، بازیلیوس بساریون (۱۴۴۶) و سیریاکوس آنکونایی (۱۴۴۸). نخستینبار گوارینوی ورونایی میان سالهای ۱۴۵۳ و ۱۴۵۸، بهخواستِ پاپ نیکلاس پنجم، این دانشنامه را به زبان لاتین برمیگرداند. همزمان با او، گرگوریوس تیفرناس نیز ترجمهٔ خویش را ارائه میکند.