پراکنده گوی
مترادفها
پراکنده سخن گو، نامنظم گو
متضادها
منسجم گو
لغت نامه دهخدا
پراکنده گوی. [ پ َ ک َ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) پراکنده گو:
پراکنده دل گشت از آن عیبجوی
برآشفت و گفت ای پراکنده گوی.سعدی.بهایم خموشند و گویا بشر
پراکنده گوی از بهایم بتر.سعدی.
جمله سازی با پراکنده گوی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 سرم ز حرف پراکنده گوی در شور است صدای مغز پریشانم از دماغ شنو
💡 ای عقل تو ز شوق پراکنده گوی شو ای عشق نکته های پریشانم آرزوست
💡 آن سخنران که به صورت پراکنده گوی بود، نتوانست موضوع اصلی بحث را به درستی به مخاطبان منتقل کند و باعث سردرگمی آنها شد.
💡 از آنجایی که او شخصیتی پراکنده گوی داشت، شنوندگان برای درک پیام نهایی سخنرانی او با دشواریهای زیادی در کنار هم روبرو شدند.
💡 در جلسات مدیریت، برخورد با فردی که رفتاری پراکنده گوی دارد بسیار دشوار است زیرا او نمیتواند بر نکات اصلی تمرکز کند.