لغت نامه دهخدا
چاره بردار. [ رَ / رِ ب َ ] ( نف مرکب ) چاره پذیر. علاج پذیر. قابل علاج. و رجوع به چاره پذیر شود.
چاره بردار
فرهنگ عمید
۱. چاره پذیر.
۲. قابل علاج.
فرهنگ فارسی
چاره پذیر. علاج پذیر. قابل علاج
جمله سازی با چاره بردار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مکن چاره بردار از راه سنگ که آخر تو را جاست در گور تنگ
