پاک سخن

پاک سخن. [ س ُ خ ُ / خ َ ] ( ص مرکب ) پاک گفتار. درست گفتار:
آنکه او را بستاید چه بود، پاک سخن
وانکه او را نستاید چه بود، یافه درای.فرخی.

( صفت ) پاک گفتار درست گفتار.
پاک گفتار درست گفتار

💡 ناوک راست رو از طعن خطا آسوده است صائب پاک سخن را چه غم تقریرست؟

💡 عمری است که در بوته فکرست گدازان صائب عجبی نیست اگر پاک سخن شد

💡 همه شاعران پاک سخن که سخنشان زمان نکرد کهن