لغت نامه دهخدا
گدازاده. [ گ َ / گ ِ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) فرزند گدا. کسی که از خانواده ٔگدا باشد. || پست فطرت. خسیس:
شنیدم که وقتی گدازاده ای
نظر داشت با پادشازاده ای.سعدی ( بوستان ).
گدازاده. [ گ َ / گ ِ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) فرزند گدا. کسی که از خانواده ٔگدا باشد. || پست فطرت. خسیس:
شنیدم که وقتی گدازاده ای
نظر داشت با پادشازاده ای.سعدی ( بوستان ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فریاد ز دست فلک سفلهنواز شهزاده به منت و گدازاده به ناز