پاکیزه دلی

پاکیزه دلی. [ زَ / زِ دِ ] ( حامص مرکب ) پاکدلی:
پاکیزه دل است این ملک شرق و ملک را
پاکیزه دلی باید و پاکیزه دهائی.منوچهری ( دیوان چ دبیر سیاقی ص 96 ).

پاک دلی
پاک دل که دل پاک دارد

💡 پاکیزه دلست این ملک شرق و ملک را پاکیزه دلی باید و پاکیزه دهایی

💡 کَرِّت اخری ز پاکیزه دلی گفت خوش زِدْنِی بیاناً یا علی