کلمه «مجلس گاه» به معنای محل انجمن، محفل و مجمع است. این واژه به عنوان یک ترکیب، به مکانهایی اشاره دارد که برای برگزاری گردهماییها، نشستها و مراسمهای اجتماعی و فرهنگی استفاده میشود. طبق تعریف ناظم الاطباء، «مجلس گاه» میتواند به بزمگاه نیز اطلاق شود، جایی که ضیافتها و مهمانیها برگزار میشود. این مکانها معمولاً فضایی را فراهم میکنند که افراد بتوانند در آن به تبادل نظر، گفتگو و برگزاری مراسم بپردازند. در فرهنگ ایرانی، مجلس گاهها از اهمیت ویژهای برخوردارند و به عنوان نمادهایی از تعاملات اجتماعی و فرهنگی شناخته میشوند. این واژه همچنین میتواند به نشستگاهها و مکانهایی که برای تجمعات خاص طراحی شدهاند، اشاره کند. به طور کلی، «مجلس گاه» نمایانگر فضایی است که در آن انسانها به برقراری ارتباط و ایجاد پیوندهای اجتماعی میپردازند و از این رو، بخشی از فرهنگ و تمدن هر جامعه به شمار میرود.
مجلس گاه
لغت نامه دهخدا
مجلس گاه. [ م َ ل ِ ] ( اِ مرکب ) محل انجمن و محفل و مجمع. ( ناظم الاطباء ). || بزمگاه. جای ضیافت و مهمانی:
می دینارگون چون آب حیوان باد بر دستت
که مجلس گاه تو خرم چو نزهتگاه رضوان شد.امیرمعزی.
فرهنگ عمید
نشستنگاه، محل انجمن.
جمله سازی با مجلس گاه
💡 گفت دیدم دور بود از راه من گفت بود آن دشت مجلس گاه من
