لغت نامه دهخدا
کافر بچه. [ ف ِ / ف َ ب َ چ َ / چ ِ / ب َچ ْ چ َ / ب َچ ْ چ ِ ] ( اِ مرکب ) بچه کافر: و چون هر دو را کافر بچه و ناپاک زاده داند این معنی هم روا دارد. ( کتاب النقض ص 447 ). || در اصطلاح صوفیه یکرنگی که در عالم وحدت روی از تمامی ماسوی اﷲ برتافته و در سواد نیستی جای گرفته باشد و نیز به معنی مؤمن کامل است چه کفر بمعنی ایمان حقیقی می آید. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ).