گران خوابی

گران خوابی. [ گ ِ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) گران خواب بودن. دیر بیدار شدن. سنگین خوابی: صداع بلغمی هفت نوع است: یکی گرانی سر و چشم. دوم کسلانی و دیرکاری. سیم خفتن و گران خوابی... ( ذخیره خوارزمشاهی ).

گران خسبی: و در شان گرجیان غافل که جز گران خوابی از بخت بهره ای نداشتند مصدوق. کریم. افامن اهل القری ان یاتیهم باسنابیاتا بظهور پیوست.

💡 تو و چشم سیه مستی که نتوان دید هشیارش من و بخت گران خوابی که نتوان کرد بیدارش

💡 رودت گر ز سر گران خوابی هر تغیّر که در صفت یابی

💡 زین چرخ دولابی تو را آمد گران خوابی تو را فریاد از این عمر سبک زنهار از این خواب گران

💡 ای سبک مغز این گران خوابی بس است در ره آمال بی‌تابی بس است