پرخوار

پرخوار. [ پ ُ خوا / خا ] ( نف مرکب ) پرخواره. پرخور. بسیارخوار. اَکال. شکم خواره. شکم پرست. اَکول. شِکمُو. شکم گنده. گران خوار. شکم بنده. رَزد. رَس ْ. عبدالبطن. گلوبنده. شکم پرور. طبلخوار. مقابل کم خوار:
سیه کاسه و دون و پرخوار بود
شتروار دائم به نشخوار بود.بوالمثل بخاری.و رجوع به پرخور شود.

کسی که بسیار غذا بخورد، بسیارخوار، شکم پرست.

پرخور، شکم پرست، بسیارخوار، پرخوری، شکم پرستی

💡 صوفیا گر چه بلائی بود این گرسنگی با تو همکاسه پرخوار بلائی دگرست

💡 اصل دانش بود ز کم خوردن مرد پرخوار اصل آزردن

💡 همه تن ضعف و مضطرب چو نسیم خشک و پرخوار چون عصای کلیم

💡 می خورد صوفی پرخوار پی هضم طعام با همه جهل ببینش چه حکیم افتاده ست