چهارجوی
لغت نامه دهخدا
چهارجوی. [ چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب ) چهارنهر. || ظاهراً چهارجوی بهشت باشد. در شعر ذیل:
بزم چو هشت باغ بین باده چهارجوی دان
خاصه که ساز عاشقان حورلقای نو زند.خاقانی.
چهارجوی. [ چ َ ] ( اِخ ) چارجوی. شهری است در ساحل غربی جیحون از اعمال بخارا و به ملک خوارزم نزدیک است.
فرهنگ عمید
در روایات، چهار نهر بهشتی که آب گوارا، انگبین، شیر، و بادۀ خوشگوار در آن ها جاری است.
فرهنگ فارسی
چار جوی. شهریست در ساحل غربی جیحون از اعمال بخارا و بملک خوارزم نزدیک است.
جمله سازی با چهارجوی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 و نیز یاد کنند که در تازگی مزاری برای علی در چهارجوی بخارا بعض عامه میساختند و بیست سال است که پیدا شده و چند سال قبل مشغول عمارت صحن بودند و در هند نیز مزار علی هست و بعضی هم مزار بابانانک را از آن علی دانند.
💡 کونوننکو در ۱۹۶۴ در چهارجوی ترکمنستان به دنیا آمد. او متأهل است و یک پسر به نام اندری اولگوویچ کونوننکو و بک دختر به نام آلیسا اولگونا مونوننکو دارد.
💡 در میان گلهای رنگارنگ باغ قدیمی، یک چهارجوی کوچک با صدای آرام آب جاری، آرامش خاصی را به فضای محیط و بیننده میبخشید.
💡 روستاییان قدیمی برای آبیاری زمینهای کشاورزی خود، از آب موجود در چهارجوی کنار روستا برای هدایت آب به سمت مزارع استفاده میکردند.
💡 صدای برخورد آب در آن چهارجوی باریک، در شبهای آرام تابستانی، موسیقی زیبایی را برای ساکنان آن منطقه و مسافران فراهم میکرد.