چراغ سحری

چراغ سحری. [ چ َ / چ ِ غ ِ س َ ح َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) چراغ صبح و چراغ صبحدم. ( آنندراج ) ( فرهنگ نظام ). چراغ سحر. ( فرهنگ نظام ). چراغ سحرگاه.چراغ سحرگهی. چراغ سحرگهان. || مجازاً آفتاب. ( فرهنگ نطام ) || چراغی که پیش از روشن شدن هوا روشن است و زود خاموشش میکنند، ازین جهت مجازاً در هر چیز ناپایدار استعمال میکنند. ( فرهنگ نظام ). رجوع به چراغ و چراغ سحرگهان و چراغ صبح شود.

چراغ صبح و چراغ صبحدم. چراغ سحر. چراغ سحر گاه. چراغ سحرگهی. چراغ سحر گهان. یا مجازا ستار. صبح. یا مجازا آفتاب.

💡 چون چراغ سحری پا به رکاب سفرست سر هر کس که ز کیفیت صهبا گرم است

💡 بر لب نفسی بیش حزین تو ندارد هنگام وداع است، چراغ سحری را

💡 فانوس حجاب است چراغ سحری را دامن به میان بر زده باید سفری را