لغت نامه دهخدا
چاشتخورد. [ خوَرْ / خُرْ] ( ن مف مرکب، اِ مرکب ) غذای چاشت. طعامی که در هنگام چاشت خورده شود: غَدْی؛ چاشتخورد. ( منتهی الارب ).
چاشتخورد. [ خوَرْ / خُرْ] ( ن مف مرکب، اِ مرکب ) غذای چاشت. طعامی که در هنگام چاشت خورده شود: غَدْی؛ چاشتخورد. ( منتهی الارب ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از این چمِ چاشت آمیغهایی مانند چاشتخورد (خوراکی که در هنگام چاشت خورده شود) و نیز چاشتخواب یا خواب چاشت نیز بکار میرود.