پرشکنج

پرشکنج. [ پ ُ ش ِ ک َ ] ( ص مرکب ) پرچین. پرشکن. پرآژنگ. پرنورد. پرانجوغ. || مجعد ( موی ).

پرچین، پرپیچ وتاب.

پرشکن، پرپیچ، پرپیچ وتاب
( صفت ) ۱- پرچین پرشکنج پر آژنگ پر انجوغ مجعد. ۲- پر غم و اندوه.

💡 توبه ی توهم چو زلف یار ماست پای تا سر پرشکنج و پر شکست

💡 مراست در دل از آن زلف پرشکنج شکنج مراست در سر از آن چشم پرخمار خمار

💡 خواست آشفته دل کند ما را طره ات پرشکنج و درهم شد