پرجور
لغت نامه دهخدا
پرجور. [ پ ُ ج َ / جُو ] ( ص مرکب ) پرجفا. ظالم. ستمگر.
فرهنگ عمید
پرجفا، ظالم، ستمکار، پرجوروجفا.
فرهنگ فارسی
( صفت ) پر ستم پر جفا ستمگر ظالم.
جمله سازی با پرجور
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آفتابا بار دیگر باغ را سرسبز کن دشت را و کشت را پرحله و پرجور کن
💡 بافت این پارچه بسیار پرجور و پیچیده است و هرچه بیشتر به جزئیات ظریف آن دقت کنید، متوجه هنر بی نظیر هنرمندی خواهید شد که آن را بافته است.
💡 این مسئله قانونی بسیار پرجور و دشوار است و حل و فصل آن نیازمند بررسی دقیق تمامی مدارک و مستنداتی است که در طول سالیان گذشته جمعآوری شدهاند.
💡 نویسنده در این رمان، با استفاده از استعارههای پرجور و ساختارهای زبانی پیچیده، توانسته است اتمسفر سنگین و تاریک داستان را به خوبی برای خوانندگان بازسازی کند.