لغت نامه دهخدا
هم طویله. [ هََ طَ ل َ / ل ِ ] ( ص مرکب ) دو چهارپا که آنها را در یک آخور یا استبل بندند: دو خر را که هم طویله کنند، هم بو نشوند هم خو میشوند. || هم رشته، چه طویله به معنی سمط و رشته بود. || قرین. مقارن: اگر با متانت قلم مهابت شمشیر هم طویله نباشد... ( سندبادنامه ).
تا دری یافت هم طویله آن
شبچراغی هم از طویله آن.نظامی.بود از صدف دگر قبیله
ناسفته دریش هم طویله.نظامی.پارسا را بس اینقدر زندان
که بود هم طویله رندان.سعدی. || همانند. نظیر. شبیه:
در کون هم طویله خاقانیند لیک
از نقش و فطرتند، ز نفس و فطن نیند.خاقانی.سیر ارچه هم طویله سوسن بود به رنگ
غماز رنگ او بود آن بوی گند او.خاقانی.خاقانیا هوان و هوا هم طویله اند
تا نشکنند قدر تو، بشکن هوای نان.خاقانی.
