هم خوانی

هم خوانی. [ هََ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) هم سفره شدن. هم کاسگی. هم نشینی:
کرد با او به خورد هم خوانی
کاین چنین است شرط مهمانی.نظامی.به هم خوانی خود کنی سر بلند
که خوان گردد از نازکان ارجمند.نظامی.

هم سفره شدن هم کاسگی

{chorale} [موسیقی] وابسته و مربوط به همخوانان یا همخوانی
{consistency, coherence} [رایانه و فنّاوری اطلاعات] یکنواختی تمام اجزای یک سامانۀ نرم افزاری چنان که اجزای آن با یکدیگر در تعارض نباشد متـ. سازگاری 3
{consonantal} [زبان شناسی] مربوط به همخوان متـ. صامتی

💡 قلب در خوشه دو هم خوانی یا توالی دو هم خوان که هم خوان دوم یک هم خوان روان است.