ماه زده

💡 سراپرده برکشیده به ماه زده تخت فغفور در پیش‌گاه

💡 شبش سایبان کرده بر طرف ماه زده حلقه بر مه دو مار سیاه

💡 ای زلف تو حلقه بر رخ ماه زده حسن تو بر آفتاب خرگاه زده

💡 نفخت فیه من روحی تو در ماه زده بر آفرینش نورت ای شاه

💡 بتو پیداست اینجا صورت ماه زده از بهر تو این هفت خرگاه

💡 به معشوقانه عشوه یوسف ماه زده همچون زلیخا کبک را راه

💡 شاعر در اشعار خود از زنی که ماه زده بود و زیبایی خیره‌کننده‌ای داشت، با کلمات بسیار ظریف و احساسی یاد کرده است.

💡 برخی معتقدند که انسان‌های ماه زده در شب‌های کامل، دچار نوعی هیجان یا اضطراب غیرقابل توضیح در زندگی روزمره خود می‌شوند.

💡 آن دختر ماه زده با نگاهی که گویی از میان ابرها می‌تابید، تمام توجه حاضران را در آن مهمانی پر زرق و برق جلب کرد.