یافی
لغت نامه دهخدا
یافی. ( ص نسبی ) منسوب به یافا. رجوع به یافا شود.
یافی. ( اِخ ) عمربن محمد بکری یافی مکنی به ابوالوفا و ملقب به قطب الدین،شاعر و عالم به فقه حنفی و حدیث و ادب بود. در یافازاده شد و در دمشق به سال 1233 هَ. ق. ( 1818 م. ) درگذشت. دیوان شعر و رسائلی دارد. ( از اعلام زرکلی ).
جمله سازی با یافی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 جز عیب هرچه شاید یافی ز روزگار جز غیبت هرچه باید داری ز ذوالمنن
💡 امین بن ابراهیم شمیل، در ۲۴ فوریه ۱۸۲۸ کفرشیما زاده شد. در مدرسه رسولان آمریکایی در بیروت درس خواند. زبان عربی و فقه را نزد محییالدین یافی فراگرفت. به بازرگانی در بریتانیا پرداخت اما چندی بعد آن را رها کرد. به مصر رفت و به وکالت پیشه گرفت. روزنامهٔ الحقوق را نشر داد. در ۱۲ دسامبر ۱۸۹۷ در قاهره درگذشت.