گوش تیز
مترادفها
گوشبهزنگ، هوشیار
متضادها
گوش کند، بیتوجه
لغت نامه دهخدا
گوش تیز. ( ص مرکب ) تیزگوش. رجوع به تیزگوش شود.
فرهنگ عمید
آن که قوۀ شنوایی قوی دارد.
فرهنگ فارسی
آنکه قوه شنوایی اش قوی باشد.
جمله سازی با گوش تیز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بر ساخته ز جبهت غرا و گوش تیز برقی کزو دو پیکر الماس شد عیان
💡 رسید وحی خدایی که گوش تیز کنید که گوش تیز به چشم خدای بین کشدا
💡 سگ نگهبان خانه با گوش تیز خود، کوچکترین صدای حرکت در حیاط را شنید و بلافاصله با صدای بلند شروع به پارس کردن کرد.
💡 جاسوسهای حرفهای همیشه باید گوش تیز و هوشیاری بالایی داشته باشند تا بتوانند پچپچهای مخفیانه دشمن را در میان جمعیت تشخیص دهند.
💡 حیوانات در طبیعت برای بقای خود نیاز به گوش تیز دارند تا بتوانند صدای حرکت شکارچیان یا طعمههای خود را از فاصله دور بشنوند.