گل پوش

گلپوش. [ گ ُ ]( ن مف مرکب ) گل پوشیده. پوشیده شده از گل:
زمین ز سایه ابر بهار گلپوش است
ز جوش لاله و گل خون خاک در جوش است.صائب ( از آنندراج ).ز خجلت باغبان بر خاک مالد روی گلها را
غبار خط چو از رخسار گلپوش تو برخیزد.صائب ( از آنندراج ).رجوع به گل پیرهن شود.

پوشیده از گل: زمین ز سای. ابر بهار گل پوش است ز جوش لاله و گل خون خاک در جوش است. ( صائب )

{perianth} [زیست شناسی] مجموعۀ کاسه و جام

به مجموعهٔ کاسه و جام یک گل گُل پوش ( perianth ) گفته می شود. تشخیص بین کاسبرگ و گلبرگ همیشه آشکار نیست. در بسیاری از گل های تک لپه ای نظیر تیره سوسن، کاسبرگ ها و گلبرگ ها معمولاً شبیه به نظر می رسند در اینصورت آنها به طور ساده گل پوش گفته می شوند. در گل های کاکتوس و سوسن آبی یک تغییر تدریجی از کاسبرگ ها به گلبرگ ها وجود دارد، در چنین مواردی گاهی اصطلاح گل پوش نیز به کار برده می شود.

گل پوش (perianth)
مجموعۀ حلقه های بیرونی گل. از بخش های تولیدمثلی در خلال نمو محافظت می کند. در اغلب دولپه ای ها، گلپوش متشکل از دو حلقۀ مشخص است. از این دو حلقه یکی کاسبرگ است که از کاسبرگ ها تشکیل می شود و دیگری گلبرگ است که مجموعۀ گلبرگ هاست. در بسیاری از تک لپه ای ها، کاسبرگ ها و گلبرگ ها از یکدیگر تشخیص دادنی نیستند و بنابراین قطعات گل پوش هر یک را با نام پوشبرگ (تپال) می شناسند.

💡 گل را اثر روی تو گل پوش کند جان را سخن خوب تو مدهوش کند

💡 بیاراید به مروارید گل پوش عروسان چمن را گردن و گوش

💡 سنبل گل پوش را بر سمن آورده‌ای وین همه آشوب را بهر من آورده‌ای

💡 دل را اثر روی تو گل پوش کند جان را سخن خوب تو مدهوش کند

💡 ای خوش پسران که عقل مدهوش شماست دل چاکر آن عارض گل پوش شماست

💡 ای عارض گل پوش سمن پاش تو خوش ای چشم پر از خمار جماش تو خوش