گسسته دم

متضادها

پیوسته دم

لغت نامه دهخدا

گسسته دم. [ گ ُ س َس ْ ت َ / ت ِ دَ ] ( ص مرکب ) آنکه از پس دویدن مانده باشد و نفسش گسسته باشد. ( آنندراج ). آنکه نفسش بند آمده باشد:
پیوسته باد عزّت و فرّ و جلال او
بدگوی را بریده زبان و گسسته دم.فرخی.نگر که در پی بویت دویده بود صبا
که وقت صبحدمش خوش گسسته دم دیدم.ظهوری ( از آنندراج ).

فرهنگ عمید

۱. نفس بریده.
۲. آن که از خستگی نفسش بند آمده باشد.

جمله سازی با گسسته دم

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 نمانده تاب غمش خاطر رقیب مجوی کسی چه در پی صید گسسته دم گردد

💡 بلبل جان گسسته دم بی گل سوری رخت طوطی طبع بسته لب بی شکر مقال تو

💡 او پس از دویدن طولانی در مسیر تپه‌های مرتفع، با حالتی گسسته دم و چهره‌ای خسته، به کنار درخت سایه‌بان رسید تا استراحت کند.

💡 شاعر با استفاده از واژگانی مانند گسسته دم، توانست خستگی و رنج سفر را در قالب کلمات بسیار زیبا و تاثیرگذار به خواننده منتقل کند.

💡 وقتی که با شدت و هیجان زیاد صحبت می‌کرد، با حالتی گسسته دم و با لرزش صدا، سعی داشت حقیقت تلخ را بازگو کند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران