گربزی

گربزی. [ گ ُ ب ِ / ب ُ ] ( حامص ) عاقلی. زیرکی. دانایی. ( از برهان ). بباید دانست که حکمت را دو طرف افراط و تفریط است طرف افراط گربزی و طرف تفریط خمود و بلاهت است. ( برهان ) ( جهانگیری ). علی گفت: ای ابن عم [ خطاب به عبداﷲبن عباس ] تو و معاویه هر دو دعوی گربزی دارید، من از تو آن خواهم که با من مشورت کنی اگر فرمان تو نکنم فرمان من کنی. ( ترجمه تاریخ طبری بلعمی ).
آن خوری آنجا که با تو باشد از ایدر
جای ستم نیست آن و گربزی و فن.
ناصرخسرو ( دیوان چ عبدالرسولی ص 325 ).
گفت کآن گربزی و رایت کو
وآن درفش گره گشایت کو.نظامی. || خبث. ناپاکی. دستان. فسون. افسون. حیله:
وآن جان ترا همی کند تلقین
با کوشش مور و گربزی راسو.ناصرخسرو.عارضی برمال و ملک و تا رسی بر آب و نان
کشته ای بر خاک نادانی درخت گربزی.ناصرخسرو.که تاجمع کرد آن زر از گربزی
پراکنده شد لشکر ازعاجزی.سعدی.|| دلیری. || بزرگی. ( برهان ).

۱. زیرکی.
۲. دلیری.

۱ - حیله گری مکاری محیلی: بزابه از راه تملق و گربزی هشت بار روی بر زمین نهاد ترسان و لرزان. ۲ - زیرکی و دانایی هوشیاری: علی ع گفت: ای ابن عم ( خطاب بعبد الله ابن عباس ) تو و معاویه هر دو دعوی گربزی دارید من از تو آن خواهم که با من مشورت کنی اگر فرمان تو نکنم فرمان من کنی. ۳ - دلیری دلاوری شجاعت.

💡 زاد راهش دروغ و گربزی است نردبانش فریب و مکر و دهاست

💡 که خود را نگه داشتم آبروی ز دست چنان گربزی یاوه‌گوی

💡 که تا جمع کرد آن زر از گربزی پراکنده شد لشکر از عاجزی