گران خوی
مترادفها
بزرگمنش، شریف، نجیب، اصیل
متضادها
پست خوی، فرومایه
لغت نامه دهخدا
گران خوی. [ گ ِ ] ( ص مرکب ) کنایه از مخالف و ناساز و بر این قیاس گران بودن خوی:
از بس که تو را خوی به عشاق گران است
بیقدر متاع سر بازار تو جان است.شیخ العارفین ( از آنندراج ).
فرهنگ فارسی
مخالف و ناسزا ناسازوار
جمله سازی با گران خوی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پیاده به تن بر سلاح گران خوی از تن روان همچو آب روان
💡 آن اشرافزاده با رفتاری گران خوی و متکبرانه، از معاشرت با مردم عادی خودداری میکرد و خود را از آنها متمایز میدانست.
💡 در اشعار کلاسیک، شخصیتهای گران خوی اغلب با غرور و عزتنفس بسیار بالا، در برابر ظلم و ستم ایستادگی میکنند.
💡 برخلاف ظاهر گران خوی او، در باطن انسانی بسیار مهربان و دلسوز بود که همیشه به کمک نیازمندان میشتافت.