لغت نامه دهخدا
کملی. [ ک َ ] ( اِ ) بافته پشمینه درشت و خشن که فقرا و مردم فرومایه پوشند و در هند به همین نام خوانند و کنبلی نیز گویند. ( فرهنگ رشیدی ). جامه و بافته پشمی بسیار درشت و خشن را گویند که فقرا و درویشان و مردم فرومایه پوشند و به زبان هندی نیز همین معنی دارد. ( برهان ). بافته ای باشد پشمینه بغایت درشت و خشن که فقرا و درویشان پوشند. ( آنندراج ). در زبان اردو، «کملی » ( پتوی کوچک ) و «کمل » به تشدید دوم = کمبل، ( پتو ). در سانسکریت، کمبلا به معنی پتو و شمد پشمی است. ( از حاشیه برهان چ معین ):
دراز کار بود گر به کسوت کملی
به تاج و تخت کند میل رای پیر و گدای.رضی الدین نیشابوری ( از آنندراج ).
