لغت نامه دهخدا
کمرچین. [ ک َ م َ ] ( اِ مرکب ) جامه ای چین دار و این مخصوص هند است و در ولایت این راعیب دانند چرا که لوطیان و رقاصان می پوشند. ( آنندراج ). قسمی از پوشاک که کمر وی چین دار است. ( ناظم الاطباء ). جامه چین دار. ( فرهنگ فارسی معین ). نوعی قبای کوتاه دامن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
می کشد از بس درازی گیسوت در پای دل
زلف پرچینت کمرچینی است بر بالای دل.سید اشرف ( از آنندراج ).|| چینی که به کمر قبا دهند. ( فرهنگ فارسی معین ).