کفل پوش

کفل پوش. [ ک َ ف َ ] ( نف مرکب ) پوشنده کفل. || ( اِ مرکب ) نوعی از پوشش اسب است و آن را ترکان اورتگ خوانند. ( برهان ) ( از آنندراج ). پارچه دوخته ای که بر کفل حیوان باری و سواری اندازند که در تکلم آشرمه است. ( حاشیه برهان چ معین ). کپل پوش. ساغری پوش. ( یادداشت مؤلف ):
همه زین زرین یاقوت کار
کفل پوشهای جواهرنگار.نظامی ( از آنندراج )چون کفل پوش که بر پشت خران اندازند
یقه پهن نگه کن که کنون می دارند.نظام قاری ( دیوان ص 126 ).ای تکلتو به کفل پوش چو روزی برسی
خدمات جل فرسک برسان ایشان را.( ایضاً ص 27 ).

پوششی که در زیر زین و بر روی کفل اسب می اندازند.

( صفت اسم ) پوششی که بر پشت اسب اندازند: ( همه زین زرین یا قوت کار کفل پوشهای جواهر نگار ). ( نظامی )

💡 چون کفل پوش که برپشت خران اندازند یقه پهن نگه کن که کنون میدارند