چشم کرده

چشم کرده. [ چ َ / چ ِ ک َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) افسون شده و چشم زخم رسیده.( ناظم الاطباء ). رجوع به چشم کردگی و چشم کردن شود.

کسی که از چشم بد آسیب دیده، چشم زخم رسیده.

۱- ( صفت ) چشم زخم رسیده. ۲ - افسون شده.
افسون شده و چشم زخم رسیده ٠

💡 دو چشم کرده ام از شیشه فرنگ چهار هنوز بس نبود در تلاوت سورم

💡 وز غایت عزت که خیالت دارد در خانهٔ چشم کرده ام پنهانش

💡 چنان به عهد تو دست ضعیف گشته قوی که چشم کرده سیه بر هلاک شیر غزال

💡 سرشک دیده که بر چشم کرده ام جایش چه اوفتاده که از من کنار می گیرد

💡 آن ناز چشم کرده سر صلح اگر نداشت از دور ایستادن و خندیدنش چه بود

💡 در لطف اگر چه دهان و لبت یکی است ما چشم کرده ایم ز خاتم نگینه را