پر شر و شور

پر شر و شور. [ پ ُ ش َرْ رُ] ( ص مرکب ) پربدی. || پرغوغا. پرهیاهو.

پر از فتنه و آشوب، پرغوغا، پرهیاهو، پرماجرا.

( صفت ) ۱- پربدی پرشر. ۲- پر هیاهو پرغوغا.

💡 خلق را زین جهان پر شر و شور چار دیوار گور بهتر گور

💡 بلی زمانه ناساز و دهر پر شر و شور ز بس که حال دلم خیره می بشوراند

💡 پس آنگاه آهنگ آشور کرد جهان را همه پر شر و شور کرد

💡 پاک رو زین سرای پر شر و شور ورنه گردی به زیر پای ستور

💡 گوشه گیری دردسر بسیار دارد در کمین در محیط پر شر و شور از کنار اندیشه کن

💡 دکان زهد ببستند عاشقان امروز که از سواریت آفاق پر شر و شور است