پاکیزه طبع

پاکیزه طبع. [ زَ / زِ طَ ] ( ص مرکب ) پاک طبع:
چه نیکوخصال و چه نیکوفعالی
چه پاکیزه طبعی و پاکیزه رائی.فرخی.

پاک طبع، پاک سرشت، پاک نهاد.

( صفت ) پاک طبع
پاک طبع

💡 کو یکی پاکیزه طبع راست فهم پاک دل تا به زیر هر سخن صد راز مضمر گویمی

💡 هیچ عیبی نیست در پاکیزه طبع او پدید لفظ او بی عیب و با معنی بکردار قران