پاک چشم

پاک چشم. [ چ َ ] ( ص مرکب ) که به ریبت در نامحرمان و محارم دیگران نبیند.

آن که از روی شهوت به نامحرم نظر نکند.

( صفت ) آنکه بریبت در نامحرمان و محارم دیگران نبیند نظر پاک.
که به ریبت در نامحرمان و محارم دیگران نبیند

💡 بند شاهی کرد محکم راه دولت کرد پاک چشم عالم کرد روشن‌ کار گیتی کرد راست

💡 با آنکه پاک چشم بد و پاک زو حباب آخر هوا به آب رسانید خانه‌اش

💡 ای خاک پاک چشم مرا توتیا تویی داروی دردهایی و دارالشفا تویی