وثنی

لغت نامه دهخدا

وثنی. [ وَ ث َ نی ی ] ( ع ص نسبی ) بت پرست. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ) ( کشاف اصطلاحات الفنون ) ( مهذب الاسماء ) ( ناظم الاطباء ). عابد اصنام. متدین به عبادت اوثان. ( المنجد ).

فرهنگ عمید

بت پرست.

فرهنگ فارسی

بت پرست

جمله سازی با وثنی

💡 نوبهاری است خدا را جز از این فصل بهار که در او مرده نماند وثنی و نه وثن

💡 تو چو نقشی نرهی از کف نقاش مکوش وثنی چون ز کف کلک و شمن بگریزی

💡 دارم وثنی در سرای دل او را همه اعضای من شمن