هرمه

( هرمة ) هرمة. [ هََ م َ ] ( ع اِ ) یکی از هرم. ( منتهی الارب ). واحدةالهرم. ( اقرب الموارد ). رجوع به هرم شود.
هرمة. [ هََ م َ ] ( اِخ ) چاهی است در هرم بنی عوال در کوه غطفان از اکناف حجاز. ( معجم البلدان ).
هرمة. [ هََ رِ م َ ] ( ع ص،اِ ) مؤنث هرم. ج، هرمات، هَرمی ̍. ( منتهی الارب ). || شیر ماده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).

مونث هرم شیر ماده

💡 از مبارک رای او هرمه که بر من بگذرد نصرتی دیگر بود بر دشمن دیگر مرا

💡 عمر او را عدد سال دو صد سال او صدمه و هرمه صد سال

💡 تیری، که چو در خود کشمت دور شوی ماهی، که شوی غریب هرمه بنوی

💡 ای ز وصلت ماه تن بگداخته هرمه از حیرت سپر انداخته

💡 ابن هرمه به نزد منصور (خلیفه) آمد. منصور وی را عزیز داشت و تکریم کرد و پرسید: چیزی از من خواه. گفت به کارگزارت در مدینه بنویس که هرگاه مرا مست بگرفتند، حدم نزند.