نعمت الله

اسم: نعمت الله (پسر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: neematollāh) (فارسی: نِعمت‌الله) (انگلیسی: neematollah)
معنی: ترکیب دو اسم نعمت و الله ( بخشش و خدا )، احسان و بخشش خداوند، ( اَعلام ) نعمت الله کرمانی ( = شاه نعمت الله ولی ): [، قمری] صوفی و شاعر متولد حلب، بنیانگذار سلسله ی درویشان نعمت الهی، مؤلف رساله های متعدد به فارسی و عربی و دیوان شعری که چاپ شده است، او پس از سفرهای فراوان، سال پایان عمرش را در ماهان کرمان گذراند، بخشش خداوند

💡 ز جام ساقی وحدت می توحید می نوشم حریف نعمت الله شو بیا گر باده می نوشی

💡 ناز آغاز کرد باز آن یار نعمت الله در نیاز آمد

💡 در طریقی که نیست پایانش نعمت الله از این و آن بگذشت