سبک رفتار

سبک رفتار. [ س َ ب ُ رَ ] ( ص مرکب ) سریعالسیر در مسافت. ( ناظم الاطباء ): هَماذی؛ شتر تیزرو و سبک رفتار. ( منتهی الارب ). || آنکه دارای رفتاری سبک است. جلف:
آه کز قامت چون تیر سبکرفتاران
غیر خمیازه خشکی چو کمان نیست مرا.صائب ( از آنندراج ).|| کوکب سیار را گویند چنانکه گران رفتار ستاره ثابت را و ثابت و سیار را فارسیان ستاره برجاوران گویند. ( آنندراج ).

۱. تندرو، سبک رو، سبک سیر.
۲. داری رفتار نامطلوب، جلف، بی وقار.

سریع السیر در مسافت شتر تیز رو و سبک رفتار آنکه دارای رفتاری سبک است

💡 بگیر این بو و می‌رو تا خرابات که همچون بو سبک رفتار گشتی

💡 پشت پا زد سر بسر بر حاصل روی زمین گشت در راه فنا ز آن رو سبک رفتار برق

💡 ایکوهکن هشیار هان امشب ازینکهسار گلگون سبک رفتار آهنگ گذر دارد

💡 پیش پای یار برمی‌خیزم از جا چون غبار بوی دلبر زان سبک رفتار می‌گیرم سراغ

💡 یا خود افزا شو سبک رفتار شو ابر برق انداز و دریا بار شو