غبار خاطر

غبار خاطر. [ غ ُ رِ طِ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) غبار دل. مجازاً به معنی آزردگی خاطر:
چنان بزی که اگر خاک ره شوی کس را
غبار خاطری از رهگذار ما نرسد.حافظ.- غبار بر خاطر ماندن؛ رنجیدگی و کدورت در خاطر یا دل ماندن:
عاقبت از ما غبار ماندو زنهار
تا ز تو بر خاطری غبار نماند.سعدی.و رجوع به غبار دل و غبار بر دل نهادن شود.

غبار دل مجازا بمعنی آزردگی خاطر

💡 گردبادم جلوه دارد بر لب، از بس ناله‌ام از غبار خاطر امشب خاک بر سر می‌کند

💡 اشک از غبار خاطر من در کنار بحر ریگ روان به دامن صحرا شمرده است

💡 مارا مدام ذوق اسیری فکنده است ورنه غبار خاطر ما آب ودانه نیست

💡 بی‌تو تا ره بر غبار خاطر غمناک کرد نالة من خاک‌ها در کاسة افلاک کرد

💡 از گریه دیده رفته زدست و بدست نیست غیر از غبار خاطر تا توتیا کنم

💡 در آسمان بنشیند به خاک، تیر شهاب چنین بلند شود گر غبار خاطر من