صدف دهانی

لغت نامه دهخدا

صدف دهانی. [ ص َ دَ دَ ] ( حامص مرکب ) دارای دهان همچون صدف بودن. دهان چون صدف داشتن. و در بیت زیر مقصود سخنان نغز و پرمعنی گفتن است:
چه سود ریزش باران وعظ بر سر خلق
که مرد را به ارادت صدف دهانی نیست.سعدی.

فرهنگ فارسی

حالت و کیفیت صدف دهان.

جمله سازی با صدف دهانی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 چه سود ریزش باران وعظ بر سر خلق چو مرد را به ارادت صدف دهانی نیست