غرور جوانی

غرور جوانی. [ غ ُ رو رِ ج َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) غروری که جوانان دارند. کبر و نخوت و خودپرستی جوانان. رجوع به غرور شود. || بره و جوشی که در روی جوانان پیدا آید. رجوع به غرور شود.

غروری که جوانان دارند کبر و نخوت و خود پرستی جوانان

💡 ز من هر که را زخم جانی رسید همه از غرور جوانی رسید

💡 روزی به غرور جوانی سخت رانده بودم و شبانگاه به پای گریوه‌ای سست مانده.

💡 چو عندلیب چه فریادها که می‌دارم تو از غرور جوانی همیشه در خوابی

💡 سر فروتنی انداخت پیریم در پیش پس از غرور جوانی و دست بالایی