واژه «صبحچهره» یک ترکیب وصفی در زبان فارسی است که از دو جزء «صبح» و «چهره» تشکیل شده و برای توصیف زیبایی و روشنایی چهره انسان به کار میرود. در این ترکیب، واژه «صبح» به معنای سپیدی، روشنایی و طراوت آغاز روز است و «چهره» به معنای صورت و سیمای انسان به کار میرود. بنابراین معنای کلی این واژه به کسی اشاره دارد که چهرهای روشن، سفید و درخشان مانند سپیدی و نور صبح دارد. این تعبیر در زبان ادبی و شاعرانه برای بیان لطافت، زیبایی طبیعی و پاکی چهره بسیار رایج بوده است. «صبحچهره» بیشتر به عنوان یک صفت ستایشآمیز برای توصیف افراد خوشسیما و دارای چهره روشن و دلنشین استفاده میشود. در کاربرد ادبی، این واژه علاوه بر زیبایی ظاهری، میتواند نوعی طراوت، معصومیت و صفای درونی را نیز تداعی کند. ساختار این ترکیب نشان میدهد که زبان فارسی با ترکیب واژههای عربی و فارسی توانسته تعابیر تصویری و شاعرانهای خلق کند. در متون کلاسیک، چنین واژگانی برای ایجاد تصویر ذهنی زیبا و تأثیرگذار در ذهن مخاطب به کار میرفتهاند. این واژه همچنین در نامگذاری افراد بهویژه برای دختران استفاده شده و بار معنایی لطیف و مثبت دارد. در مجموع، «صبحچهره» به معنای فردی با چهرهای روشن، سپید و زیبا مانند نور و طراوت صبح است که نشاندهنده جمال ظاهری و لطافت وصفناپذیر او میباشد.
صبح چهره
لغت نامه دهخدا
صبح چهره. [ ص ُ چ ِ رَ / رِ ] ( ص مرکب ) سپیدچهره. رجوع به صبح چهر و صبح جبین شود.
فرهنگ فارسی
( صفت ) سپید چهره.
فرهنگ اسم ها
اسم: صبح چهره (دختر) (عربی، فارسی)
معنی: صبح ( عربی ) + چهره ( فارسی ) آن که چهره ای سپید چون صبح دارد
جمله سازی با صبح چهره
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چه صبح چهره نمایندهٔ هزار امید که مشکل است بیانش به صدهزار زبان
💡 نور کلام صدق جهانگیر می شود در پرده صبح چهره گشایی نمی کند
💡 مستان صبح چهره مطرا به میکنند کاین پیر طیلسان مطرا برافکند
💡 چون صبح از آن سبب نفس سرد می کشم کان صبح چهره چون نفس صبحدم نماند