صورت باز

صورت باز. [ رَ ] ( نف مرکب ) شخصی که روزانه اشکال مختلفه ساخته مجلسی را گرم دارد، مانند شب بازان که شبها این عمل کنند. عمل او را صورت بازی و در هندی بهروپ خوانند. ( آنندراج ). || آنچه صورت و شکل را منعکس سازدهمچون آینه:
نکند رو سوی او هیچکس از خودبینان
خصم اگر آینه کردار شود صورت باز.واله هروی ( از آنندراج ).حسن معنی هرکه دارد مردم چشم منست
چشم من چون خانه آئینه صورت باز نیست.صائب ( از آنندراج ).هرچه در دل پرتو اندازد ظهوری میکند
گر بمعنی بنگری آئینه صورت باز نیست.محمدقلی سلیم ( از آنندراج ).و رجوع به صورت بازی شود.

آن که صورت زیبا را دوست دارد و فریفتۀ رخسار زیبا است، صورت پرست: حسن معنی هر که دارد مردم چشم من است / چشم من چون خانهٴ آیینه صورت باز نیست (صائب: لغت نامه: صورت باز ).

( صفت ) ۱ - شخصی که در روز اشکال مختلف ساخته مجلسی را گرم دارد چنان که شب بازان همین عمل را در شب کنند.

💡 که سر بازی کنیم و جان فشانیم مگر که‌احوال صورت باز دانیم

💡 چو زین معنی نشاید راز گویم همان به شرح صورت باز گویم

💡 چون جغد بود اصلش کی صورت باز آید چون سیر خورد مردم کی بوی پیاز آید

💡 نظر کردم در آن دم راز دیدم خود اندر سوی صورت باز دیدم

💡 دلم در بند صورت باز ماندست ولی در عشق صاحب راز ماندست