شورابه

شورابه. [ ب َ / ب ِ ] ( اِ مرکب ) آب شور. شوراب. مایعی پرنمک. نمکاب. ( یادداشت مؤلف ). آب ِ شور و در این لفظ «هَ» برای اسمیت است چنانکه در سبزه و سفیده. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ):
غواص ترا جز گل و شورابه نداده ست
زیرا که ندیده ست ز تو جز که معادا.ناصرخسرو.اهل دنیا زان سبب اعمی دلند
شارب شورابه آب و گلند.مولوی. || کنایه از اشک چشم:
دل همی سوزد مرا بر لابه ات
سینه ام پرخون شد از شورابه ات.مولوی.
شورابه. [ ب َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان طرهان بخش طرهان شهرستان خرم آباد. سکنه آن 180 تن. آب از نهر شورابه. محصول آن غلات و لبنیات. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 6 ).
شورابه. [ ب َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان نهبندان بخش شوسف شهرستان بیرجند. آب از قنات. محصول آن غلات. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 9 ).

۱. شوراب، آب شور، آبی که نمک داشته باشد و طعمش شور باشد.
۲. اشک چشم.

( اسم ) آب نمک آب شور معدنی.

💡 دلهای داغدار بود کعبه امید شورابه سرشک به زمزم برابرست

💡 ولسوالی مرغاب واقع در شمال شرق ولایت غور، است که در فاصله ۱۳۰ کیلومتری شمال آن ولایت موقعیت دارد. این منطقه به اساس درخواست مردم مرغاب به تاریخ ۹ جوزا ۱۳۹۸ توسط رئیس‌جمهور غنی بحیث ولسوالی با مرکزیت شورابه منظور و تأسیس شد.

💡 می شوی از شش جهت روشندلان را قبله گاه صلح اگر چون کعبه با شورابه زمزم کنی

💡 بودی از دریای شور آبشخورش دادی آن شورابه طعم شکرش

💡 زین بحر بیکنار که در دیده من است شورابه ای به کاسه دریا رسیده است

💡 می به زهاد مکن عرض که این جوهر ناب پیش این قوم به شورابه زمزم نرسد