سرحلقه

سرحلقه. [ س َ ح َ ق َ / ق ِ ] ( اِ مرکب ) سردار جماعت. ( آنندراج ). پیشوا. رئیس:
در خرقه چو آتش زدی ای عارف سالک
جهدی کن و سرحلقه رندان جهان باش.حافظ.گر حلقه دام است وگر حلقه زنجیر
سرحلقه بغیر از من دیوانه کدام است.ابوطالب کلیم ( از آنندراج ).- سرحلقه ده عقل؛ کنایه از عقل اول. ( غیاث ).

( ~. حَ قِ ) [ فا - ع. ] (اِ. ص. ) سر - دسته، سرپرست و بزرگتر یک دسته از مردم.

سرپرست و بزرگ تر یک دسته از مردم، سردسته.

سردسته، سرپرست وبزرگتریک دسته ازمردم
سردار جماعت پیشوا رئیس
رئیس قوم سردسته. یا سر حلقه ده عقل. عقل اول.

💡 گرچه شد سرحلقه اهل معرفت را شیخ شهر سر نمی آرد برون از حلقه زنار ما

💡 سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شوی در سیاهی غوطه زن تا چشمه حیوان شوی

💡 برگ سبزی به من از سرو تو هرگز نرسید گرچه سرحلقه عشاق تو چون فاخته‌ام

💡 هرکه مست و بیخبر شد از شراب وصل یار چون اسیری در جهان سرحلقه غوغا بود

💡 دین و دنیا چون فدای عشق جانان ساختم در طریق عاشقی سرحلقه رندان شدم